Telefon: 016 6216538
   

  Położnictwo

PIES

-diagnostyka i leczenie chorób prostaty
-USG jąder i prostaty
-pobieranie nasienia i sztuczne inseminacja
-kastracja farmakologiczna i chirurgiczna
-biopsja cienkoigłowa i badanie histopatologiczne nowotworów jąder, prostaty i prącia

SUKA

-wyznaczanie okresu płodnego
- badanie cytologiczne wymazów z pochwy

- oznaczanie progesteronu metodą laboratoryjną lub testem orientacyjnym

-sztuczna inseminacja nasieniem świeżym
-diagnostyka ciąży (USG,RTG)
-prowadzenie ciąży, opieka nad ciężarną suką
-RTG w trzecim trymestrze ciąży – ocena liczebności miotów
-asystowanie przy porodzie / po wcześniejszym uzgodnieniu z właścicielem
-cesarskie cięcie – jako rozwiązanie ciężkiego porodu
-ropomacicze – diagnostyka i leczenie (farmakologiczne i chirurgiczne)
-sterylizacje
-antykoncepcja hormonalna
-diagnostyka i leczenie chorób gruczołu mlekowego

 

Mleka zastępcze dla szczeniąt i kociąt

  1. 120 ml mleka skondensowanego niesłodzonego + 120 ml przegotowanej wody + 1 łyżeczka glukozy + 1 żółtko
  2. 200 ml mleka krowiego + 50 ml słodkiej śmietanki 12% + 1 żółtko + 2g mączki kostnej + 1g kwasku cytrynowego
  3. 80 ml mleka krowiego + 1/2 żółtka + 2 g oliwy z oliwek + 3,6 g kazeiny + 0,5 g mieszanki Min-Vit
  4. 500 g mleka krowiego + 500 g mleka skondensowanego + 1 żółtko + 1 g fosforanu wapnia + 1 kropla wit.D3 + 3 kryształki kwasku cytrynowego
  5. Mleko dla dzieci początkowe w 1,5 raza większym stężeniu niż w przepisie ( 1,5 miarki na 30 ml wody)
  6. 1 litr pełnego mleka + 4 żółtka + 1 łyżeczka oleju słonecznikowego lub oliwy z oliwek

 

Karmienie:

  • W pierwszym tygodniu życia co 2 godziny (12 razy na dobę)
  • W drugim tygodniu życia co 2-3 godziny (8-9 razy na dobę)
  • W trzecim tygodniu życia 7 razy na dobę z 4-6 godzinną przerwą nocną, ok. 21-go dnia życia zacząć wprowadzać skrobane mięso
  • Od 28 dnia życia podawać pokarmy stałe mięsno-nabiałowo-węglowodanowe 5-6 razy dziennie

Kastracja i sterylizacja – zalety, wady oraz mity

Wielu ludzi zastanawia się nad tym, czy poddać swojego psa zabiegowi kastracji/sterylizacji. Należy wówczas wziąć pod uwagę wiele argumentów za i przeciw. Mam nadzieje, że ten tekst pomoże im podjąć właściwą decyzję.
Zwykle używa się terminu „sterylizacja” w przypadku suk, oraz „kastracja” w odniesieniu do samców. W rzeczywistości możemy mówić o „kastracji” w przypadku obu płci.

 

Zalety sterylizacji:

  1. Sterylizacja młodej suki zapobiega większości nowotworów sutka.
    Sterylizacja suki przed jej pierwszą cieczką zmniejsza ryzyko wystąpienia nowotworu gruczołu mlekowego w 99%. Każda kolejna cieczka podnosi ryzyko rozwinięcia się nowotworu.
  2. Sterylizacja zapobiega chorobom macicy, takim jak ropomacicze i nowotwory.
    Podczas sterylizacji macica jest usuwana, dzięki czemu likwidujemy szanse wystąpienia takich chorób jak ropomacicze, nowotwory narządów rozrodczych itp.
  3. Wysterylizowane/wykastrowane zwierzęta nigdy nie spłodzą niechcianych potomków.Miliony zdrowych psów są każdego roku zabijane w schroniskach na całym świecie.
    Wokół nas jest o wiele za dużo niechcianych psów. Wysterylizowane/ wykastrowane osobniki nigdy nie przyczynią się do pogorszenia tego problemu. Wielu ludzi uważa się za odpowiedzialnych właścicieli, którzy nie dopuszczą nigdy do przypadkowego rozmnożenia swoich psów. Jednak schroniska są pełne szczeniaków. Wpadki zdarzają się często. Suki w cieczce podkopują ogrodzenia, przeskakują ponad nimi, wydrapują pazurami wyjścia, a nawet potrafią kopulować przez ogrodzenie, jeśli nie mają innego wyjścia. Samce posuwają się do takich samych skrajności, by dostać się do suki w cieczce.
  4. Niesterylizowane suki mają dwa razy w roku cieczkę, która trwa od dwóch do czterech tygodni.
    Gdy suka ma cieczkę, trudno z nią spacerować, nawet na smyczy. ?Tabuny? psów koczują pod drzwiami domu, stanowią zagrożenie dla innych psów i ludzi.
    Gdy suka ma cieczkę zostawia plamy krwi w całym domu, jeśli nie zabezpieczymy jej specjalnymi majtkami. W tym czasie może ona być niespokojna oraz sfrustrowana. W czasie cieczki należy sukę odseparować od niewykastrowanych psów, z którymi zwykła się bawić, nie może ona również uczestniczyć w zajęciach ze szkolenia, w zawodach lub konkursach.
  5. Kastracja zapobiega większości schorzeń gruczołu krokowego i nowotworom jąder u samców.
    Prostata, u niekastrowanych psów powyżej 5-tego roku życia często ulega powiększeniu lub infekcjom, dość często zdarzają się też nowotwory jąder. Są to częste choroby, które kastracja eliminuje całkowicie.
  6. Kastracja zmniejsza agresję i włóczęgostwo psów.Problem agresji jest bardzo powszechny wśród niekastrowanych psów. Kastracja to znaczący element leczenia i zapobiegania agresji. Średnio 50% – 75% psów, które zostały wykastrowane z powodu takich problemów wykazuje poprawę zachowania, a nawet całkowity zanik agresji. Wykastrowany pies nie ucieka w poszukiwaniu potencjalnej partnerki. Rzecz jasna, że szkolenie jest tutaj również wielką pomocą.
  7. Kastracja/sterylizacja może zapobiec lub pomóc w leczeniu innych schorzeń, zarówno zakaźnych jak i niezakaźnych.
    Niektóre niekastrowane samce cierpią na zespół feminizacyjny związany z zaburzeniami wydzielania hormonów płciowych w przypadku nowotworów jąder. To schorzenie nie występuje u psów kastrowanych w młodym wieku .Starsze, niekastrowane psy mają również skłonność do przepukliny krocza, której również zapobiega kastracja . Istnieje również kilka innych chorób związanych z hormonami płciowymi(m.in. problemy skórne), którym zapobiega kastracja/sterylizacja
  8. Sterylizacja/kastracja przedłuża życie zwierzęcia.Sterylizowane/kastrowane psy zwykle żyją dłużej o około 2 lata w porównaniu z niekastrowanymi osobnikami

 

Wady sterylizacji:

  1. Zwierzęta sterylizowane/kastrowane mają skłonność do otyłości. To prawda, że psy po kastracji i suki po sterylizacji mają większą skłonność do odkładania tkanki tłuszczowej Brak hormonów płciowych może wpłynąć na obniżenie metabolizmu, jednak odpowiednia dieta i ruch zapobiegają otyłości.
  2. Sterylizowane psy mają problem z trzymaniem moczu.U niektórych wysterylizowanych psów może wystąpić problem z kontrolowanym wydalania moczu. Dotyczy to zwłaszcza suk, ale zdarza się również u samców. Wynika to najprawdopodobniej z tego, że brak hormonów płciowych osłabia mięsień zwieracz pęcherza moczowego.

    Badania wskazują, że problem niekontrolowanego oddawania moczu występuje u 10% wszystkich sterylizowanych i kastrowanych psów. Na szczęście, problem najczęściej sprowadza się do kilku kropel tu i ówdzie, i leczenie zwykle jest proste i niedrogie.

    Warto także pamiętać, że u starszych psów często pojawia się problem niekontrolowanego oddawania moczu, nawet, jeśli nie są one wysterylizowane.

  3. Suki agresywne, po sterylizacji mogą stać się jeszcze bardziej agresywne.To jest poważny argument przeciwko sterylizacji, dla właścicieli agresywnych suk, jednak wysterylizowanie agresywnej suki zapobiegnie przekazywaniu tej cechy potomstwu. Jeśli twoja niesterylizowana suka nie jest agresywna, sterylizacja na pewno nie wzmoże w niej agresji.
  4. Sterylizacja to operacja chirurgiczna.Z każdym zabiegiem chirurgicznym łączy się ryzyko, które wynika zarówno z istoty zabiegu jak i z niebezpieczeństwa związanego z narkozą. Wskaźnik powikłań w przypadku sterylizacji i kastracji jest jednak bardzo niski i poważne komplikacje zdarzają się bardzo rzadko.Znaczące powikłania zdarzają się w około 1 – 4% sterylizacji .Sterylizacja i kastracja są bezpieczniejsze dla zwierzęcia, jeśli przeprowadzone są w młodym wieku.
  5. Sterylizacja jest droga.W Polsce sterylizacja i kastracja kosztują od 200 do 400 złotych, w zależności od płci i wagi psa.
    Raz w roku Stowarzyszenie Obrońców Zwierząt ARKA przeprowadza ogólnopolską akcję sterylizacji, podczas której wybrane kliniki znacznie obniżają koszt tego zabiegu. W większych miastach działają też fundacje, które pomagają osobom, których nie stać na sterylizację swojego psa. Czasem część kosztów pokrywa gmina. W niektórych miastach sterylizowane/kastrowane psy są zwolnione od podatku. Więcej informacji na ten temat można uzyskać w lokalnym oddziale Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.

 

Mity na temat sterylizacji:

  1. Suka powinna mieć przynajmniej raz w życiu szczeniaki, lub przynajmniej jedną cieczkę, zanim zostanie wysterylizowana.Ryzyko wystąpienia raka sutka u suki znacznie obniża się, jeśli sterylizacja przeprowadzona została przed pierwszą cieczką. Sterylizacja wyklucza ryzyko licznych powikłań związanych z ciążą, porodem i okresem karmienia.

    Zanim dopuścisz do tego, by twoja suka miała „przynajmniej jeden miot”, popracuj jako ochotnik przez jakiś czas w lokalnym schronisku dla bezdomnych zwierząt. Zobaczysz tam mnóstwo szczeniąt i dorosłych psów, które co dzień są zabijane. Rozmnażając swojego psa zwiększasz liczbę niepotrzebnych śmierci oraz ilość psów obciążonych takimi chorobami genetycznymi jak dysplazja stawu biodrowego, zaburzenie krzepliwości krwi, postępujący zanik siatkówki i wiele innych, których można uniknąć w przypadku profesjonalnego planowania hodowli.

  2. U kastrowanych psów częściej występuje nowotwór prostaty.To nie jest prawdą. Nie ma statystycznie znaczącej różnicy w występowaniu raka gruczołu krokowego u psów kastrowanych i niekastrowanych (Obradovich 1987) . Natomiast kastracja wyklucza występowanie wszystkich innych schorzeń prostaty.
  3. Psy są nieszczęśliwe po kastracji/sterylizacji.Psy nie są ludźmi. Nie planują posiadania potomstwa, wychowywania go i troszczenia się o nie, nie marzą też o tym, by pewnego dnia zostać dziadkami. Samce nie zdają sobie nawet sprawy z tego, że szczeniaki, do których narodzenia przyczyniły się, są ich własnym potomstwem. Instynktem rozmnażania psów kierują hormony. Gdy wyeliminujemy hormony płciowe, znika potrzeba rozmnażania się i pies nie odczuwa różnicy.
  4. Psy, które są sterylizowane/kastrowane w młodym wieku, są niezrównoważone i mają więcej problemów behawioralnych.Należy pod uwagę wziąć jeszcze następującą sprawę: psy pracujące (na przykład przewodnicy niewidomych) prawie zawsze są kastrowane. Podobnie psy, które są szkolone w posłuszeństwie. Oczywistym jest, że odpowiedzialna funkcja wymaga od psa wiele dojrzałości oraz opanowanego charakteru. Kastracja w rzeczywistości zwiększa stabilność temperamentu psa, poprzez wykluczenie rozproszeń wynikających z instynktu seksualnego.
  5. Jeśli wykastruję swojego psa, nie będzie on mnie już bronił.W rzeczywistości kastrowane psy mogą być lepszymi obrońcami niż niekastrowane, ponieważ nie podlegają one działaniu popędu płciowego. Zamiast włóczyć się za sukami w cieczce lub wdawać się w walki z innymi samcami, psy kastrowane poświęcają całą swoją uwagę właścicielowi.
  6. Mój pies będzie miał na pewno wspaniałe potomstwo/chcę mieć drugiego, takiego samego psa, dlatego chcę go rozmnożyć.Średnio 25-30% psów w schroniskach jest rasowych (w Polsce odsetek ten jest dużo mniejszy). Nawet, jeśli twój pies ma rodowód, nie oznacza to jeszcze, że powinien on być rozmnażany. Zanim jakikolwiek pies zostanie dopuszczony do hodowli, właściciel powinien udowodnić jego wartość rozrodczą poprzez wielokrotne wystawianie z dobrymi wynikami oraz testy zdrowotne. Każdy miot powinien udoskonalać rasę.

    Poza tym, każdy pies jest inny. Nie ma żadnej gwarancji, że szczenięta będą przypominać swoich rodziców charakterem lub wyglądem, zwłaszcza, jeśli rodzice są psami wielorasowymi.

  7. Hodowla psów to świetny sposób na zarabianie pieniędzy.Na hodowli zarabiają jedynie osoby, które nie dbają o zdrowie psów oraz jakość miotów. Odpowiedzialna hodowla wymaga zarówno wielu badań medycznych i stałej opieki weterynaryjnej, jak i uważnego doboru pod kątem charakterów rodziców. Zastanowić się należy, czy dany miot rzeczywiście wpłynie na rozwój rasy, czy też tylko zasili liczbę psów w schronisku.

    Przed rozmnożeniem należy zapłacić za wielorakie badania weterynaryjne, w tym za różne prześwietlenia, badania krwi, testy na takie infekcje jak bruceloza, testy na choroby genetyczne, takie jak na przykład zaburzenie krzepliwości krwi, EKG, USG, pozwalające na wykluczenie wad serca, badania pozwalające wykluczyć wady dna oka, oraz wiele dodatkowych badań, w zależności od rasy psa. Koszty rozmnażania zawierają testy ciążowe, USG pozwalające na śledzenie rozwoju płodów, być może operację cesarskiego cięcia u suki, która nie może urodzić samodzielnie, szczepienia ochronne, odrobaczanie oraz całodobowy nadzór weterynarza w przypadku jakiejś choroby u szczeniąt. Do tego należy dołożyć opłaty za otrzymanie przydomka, koszty wystawiania psa, oraz dużą ilość czasu, którą poświęcić należy na krycie, opiekę nad suką w ciąży, poród, karmienie szczeniąt, sprzątanie kojca, wizyty u weterynarza oraz szukanie domów dla szczeniąt.

  8. Na pewno uda się nam znaleźć dobre domy dla szczeniąt.Na każdego szczeniaka, któremu znajdziecie dom, przypada jeden szczeniak, który może zostać uśpiony w schronisku, gdyż nie został adoptowany. Po prostu nie ma wystarczającej ilości domów dla wszystkich szczeniąt. Nawet, jeśli zapomnimy o szczeniakach ze schroniska – czy jesteś pewien, że uda ci się znaleźć naprawdę dobre domy? Czy będziesz miał kontakt z nowymi właścicielami przez całe życie psa? Czy będziesz mógł zabrać szczeniaki z powrotem, jeśli nie będą one odpowiadać nowym nabywcom? Jeśli doprowadziłeś do urodzenia się szczeniąt, jesteś za nie odpowiedzialny przez całe ich życie.
  • Lecznica:
    (016) 621-65-38
  • Lek. wet. Gudz Grzegorz
    603 859 460
  • Lek. wet. Czekańska Dagmara
    605 330 555
  • Tech. wet. Gloc Jan
    603 666 707
  • Lek. wet. Karolina Chmiel- Tomaszewska
    509 964 383
  • Lek.wet. Gabriela Siwak
    665 644 182

Miesiąc marzec jest ogólnopolskim miesiącem sterylizacji.
Lecznica US-WET bierze udział w tej akcji. Więcej można przeczytać na stronie akcji.

Aby zobaczyć inne podkarpackie gabinety biorące udział w akcji kliknij tutaj.

US-WET Lecznica dla zwierząt